Evaluatie van de nieuwe strategische accenten

Zoals jullie merken heeft de connotatie een nieuwe merketing strategie. Onder het motto: mensen apprecieren slechts kwaliteit wanneer het er niet meer is (dit geformuleerd op een meer bevlogen manier), werd er beslist om even geen posts meer te maken, om zo, via het gemis van de ontegensprekelijke kwaliteitsvolle kwaliteit, een gevoel van onbehagen te creëren die dan, na verloop van enige tijd, langzaam aan evolueert naar verlangen naar de terugkomst van de literaire kunstwerkjes, die mijn post toch ontegensprekelijk waren. Inmiddels bleek deze strategie toch in gebreke te blijven, daar ze van geen kanten functioneerde. De startegie op zich was helemaal niet verkeerd want die was immers uitgedacht door mezelf. De oorzaak van de malfunctie moest dus gezocht worden bij invloeden waarop ik geen invloed had: onbeïnvloedbare invloeden dus als het ware. Na een korte periode van vasten en reflectie kwam ik tot de conclusie dat er drie onfortuinlijke invloeden (onfortuinlijk voor deze blog, niet voor de invloeden die ook helemaal geen fortuin kunnen hebben omdat ze, zoals in volgende opsomming zal blijken, helemaal geen gevoelsmatige persoonlijkheid hebben) waren:
1: De oorlog in Irak
2: De opwarming van de aarde
3: De maatschappij

In afwachting van nieuwe strategische accenten zullen er voorlopig (in afwachting dus, zoals ik al gezegd heb) nieuwe posts volgen met meer dan waarschijnlijk een hoop debiele quoten van het moment. Daar valt, strategischerwijs, immers niet veel verkeerd mee te doen.

Groetjes van mezelf en de accenten.